در دوران اول كه بر اثر حركت زمين و مجاورت با فضا چين‌خوردگيهائى توليد ميشده ، اين چين‌خوردگيها بطور پىدرپى پديدار گشته ، و طبعا برخى از آنها پيش از بعضى ديگر در اعماق زمين كوفته شده ، و روى اين اصل در اواخر دوران نخستين ، دوران دوم برخى از چين‌خوردگيها آغاز شده است . و به همين روش در اواخر دوران دوم - در قسمتهاى تكامل‌يافته - كوهها و زمينهاى اطراف آنها پديده‌هاى سومين دوران بركات آغاز شد . و در پايان اين دوران نيز اقوات و سپس صاحبان آنها به ترتيب : نباتات و حيوانات و انسانها باشند پديد شدند . و روى اين اصل وجه امتياز هر دوران نسبت به ساير دورانها پيدايش كامل پديدهء مربوط به همان دوران خواهد بود . . . و روى اين اصل سه عمل در چهار دوران انجام يافته است . دانشمندان زمين‌شناس نيز در پيرامون پيدايش و تكامل زمين سخنان و فرضيه هائى دارند كه كمتر به حد قانونى علمى و مسلم رسيده ، و حق اين است كه آنچه بتوانيم از نصوص و ظواهر آيات قرآن بدست آوريم ، بر تمامى آراء و نظريات بشرى حاكم بوده ، و هرگز سزاوار نيست نظرات قرآنى را بر افكار و حدسيات بشرى حمل نمائيم ، زيرا قرآن پيشواى عمومى و ابدى علم و تربيت است . و آنچه بطور احتمال ( كه ما در اين كتاب فرضيه مىناميم ) از قرآن مستفاد گردد ، هرگز بعنوان نظر ثابت قرآنى وانمود نكرده ، و مع الوصف فرضيه‌هاى دانشمندانرا مرجع برخى از آن احتمالات نخواهيم دانست ، مگر آنكه بمرحلهء قانون ثابت علمى رسيده باشد ، كه اينهم هرگز با قرآن مخالف نيست . زمين‌شناسان دورانهاى تكامل زمين را به چهار بخش و يك بخش كه پيش از اين چهار بوده تقسيم نموده ، و بعنوان دوران پيش از عهد اول ، و عهد دوم ،